بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوشقصه سر ترا چند بود این سرپوش؟

عاشقان در رخ زیبای تو حیران شده اندهمه مستند، نه مدهوش و لیکن خاموش

صفت باده اگر زاهد ما بشناسدهمه با چنگ و دف آید بدر باده فروش

صوفی ما اگر از جام تو شوری داردسخن مردم خودبین نکند دیگر گوش

صفت طالع عشاق ز اندازه گذشتچون خورد باده همه ملک و ملک گوید: نوش!

گر تو حق را همه جا حاضر و ناظر دانیآخر، ای خواجه، متاعی که نداری مفروش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. باده ام دادی و دل بردی و جان افزودیقاسمی حلقه بگوشان ترا حلقه بگوش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana