ای آتش سودای تو در کن فکان انداختهعشقت شراب آتشین در جام جان انداخته

در مسجد ودر خانقه، آورده روی همچو مهوندر میان صوفیان شور و فغان انداخته

گفته ز راز خویشتن با صوفیان خانقهاین خرقه را بدریده و آن طیلسان انداخته

در باغ و بستان آمده، مست و خرامان آمدهخوش غلغلی در بوستان از بلبلان انداخته

گشته بقهر خویشتن اندر میان بوستاناز بیم قهرت لرزه بر سر و روان انداخته

عشقت شراب «من لدن » از جنس نو، درد کهنبر صفه های لامکان شکل مکان انداخته

گر عاقلی یک ره ببین در شیوه شاه یقین :می بر کنار افتاده و گل در میان انداخته

عشقت دم از حکمت زده، در شیوه عفت زدهشوق تو او را آتشی در این و آن انداخته

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گفته: بآب و نان ما هم «اسقیوا»، هم «اشبعوا»در جان قاسم لذتی از آب و نان انداخته

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana