با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز

بی شاهد و شمعیم درین وادی ایمنشاهد، بنما چهره و آن شمع بر افروز

ما را ز ازل جام می عشق تو دادنداز باده پارینه بدان مستی امروز

ما خرقه ناموس بصد پاره دریدیمزاهد، تو برو خرقه تزویر و ریا دوز

امروز که مهمان منست آن دل و دلدارای چنگ، دمی ساز کن، ای عود، همی سوز

امید چنانست دلم را بخداونددر پیش رخت چاک زنم خرقه پیروز

المنة لله که زمستان بسر آمدهنگام بهار آمد و شد نکهت نوروز

زاهد دهدم توبه ز روی تو، چه گویم؟از قول بداندیش و حکایات بدآموز

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. عشقت بدل عاشق آشفته قاسماز بخت بلند آمد و از طالع فیروز

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq