ای صبح سعادت ز جبین تو هویدااین حسن چه حسنست؟ تقدس و تعالا

من بنده آن باده نابم که دمادمدر هر نفسی تازه کند جودت ما را

از عربده ما در میخانه نیستیجان بنده حسن تو، زهی حسن مدارا

از کعبه و بتخانه مگوئید بعاشقاز جنت و فردوس مگو مست لقا را

امروز اگر فرد شوی مرد خداییفردا مطلب نسیه،مجو عاشق فردا

دانند رفیقان که ره دور و درازستاز کوچه مقصود ببازار تمنا

در کوی تو پستیم،زهی منصب عالی!با روی تو مستیم، زهی مقصد اقصا!

چون نسبت ما با تو درستست نگوئیمدیگر سخن از مرتبه آدم و حوا

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ای هادی جان و دل و دین رحمت عامتبر قاسم بیچاره تو از لطف ببخشا

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana