در ملک وصال او ظل شجری دارمدر باغ وصال او شیرین ثمری دارم

از دولت او شادم، از بند غم آزادمدر خلوت جان و دل زیبا قمری دارم

گر تیغ زند بر دل، آن خسرو مستعجلاز تیغ نمی ترسم، من هم جگری دارم

هرگه که شود پنهان آن شاهد مهرویاندر حسرت دیدارش آه سحری دارم

این ملکت آب و گل گر جمله شود باطلدر عالم جان و دل خوش جلوه گری دارم

گر کوه، اگر دریا، ای چاره بر دلهابیچاره نخواهم شد، چون چاره بری دارم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسم ز رقیبان شد مجنون و دل آشفتهگر خانه پریشان شد، عزم سفری دارم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar