ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو

گر دلت از جان ادب آموختستملک جهان را نستانی دو جو

خواجه، بهر حال تو خود را بدانموسم زرعست، نه وقت درو

جام نوا زخم کهن سال حقتازه بتازه بستان، نوبنو

یار درین مجلس ما حاضرستخواجه، ببیهوده پریشان مشو

قصه عشاق ز حد درگذشتقصه فراوان مکن، ای داهرو

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. یار ازان سو سوی قاسم شتافتقاسمی این هروله را دید و دو

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri