زان نکهت مشکین،که همی آید از آن سوتا فانی مطلق نشوی دل نبرد بو

چون مست شدی مسکن جان، لجه دریاستهشیار شدی، جانب بحر آ، ز لب جو

آن ماه جهان از همه رو ظاهر و پیداستچون فاخته تا چند زنی نعره که: کو،کو؟

گر یار ندیدیدی، بطلب در همه جاییتا یار نبینی نشود کار تو نیکو

میزان خدا عقل شریفست درین راهگر تو سبک آیی نبود عیب ترازو

من عاشق آن روی دل افروزم و حیرانزاهد دهدم توبه ز روی تو،زهی رو!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسم، دل و جان ره نبرد جانب مقصودتا نشنود از لطف ازل بانگ «تعالوا»!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq