عمریست که سودای سر زلف تو داریمدیریست که از نرگس مستت بخماریم

ما آب روانیم و تو دریای حیاتیجویای توایم، از همه رو رو بتو داریم

چون رو بتو داریم، ز ما روی مگردانما بنده روی تو، بگو: رو بکه آریم؟

اعداد شمردیم بسی، جمله یکی بودچون جمله یکی باشد، ما در چه شماریم؟

بیماری از اندازه برون شد، قدمی نهتا جان گرانمایه بجانان بسپاریم

گفتم: بکرمهای تو بازآر دلم راخوش گفت: اگر باز نیاریم نه یاریم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. برخاست ز فکر دو جهان خاطر قاسمواعظ، بنشین، ما سر افسانه نداریم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri