ما در هوای عشق تو سرمست باده‌ایمچون شمع روشنیم و به خدمت ستاده‌ایم

از ما مپیچ روی، که هنگام صبح و شامبر خاک آستان تو رویی نهاده‌ایم

در رهروان عشق به خواری نظر مکنما خانه زاده‌ایم و ازین خانه زاده‌ایم

ای مدعی، به صحبت ما روبهی مکنهم شیر عرصه‌ایم و هم از شیر زاده‌ایم

شانهای بوالعجب صفت ماست در جهانگه مطلق زمانه و گه در قلاده‌ایم

ای خواجه لطیف، که هشیار و عاقلیاز ما ادب مجوی، که سرمست باده‌ایم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسم، به شوق یار دل و دین و سر ببازچون خونبهای خویش هم اول ستاده‌ایم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq