همه بودند که گفتند بپیدا و نهانکه: بپیدا و نهان غیر خدا هیچ مدان

این که گفتیم و شنیدیم مسلم داریمسخنی بود که گفتند هم از عین عیان

یار گفته‌ست: منم خسرو خوبان جهاننیک گفته‌ست، ببینید، زهی لطف بیان

جان من بنده عشقست که «لاتسأل » ازوجان چه باشد؟ بچه ارزد بر آن جان جهان؟

جان اگر می طلبد بنده فرمان ویمجان ببازیم، بیاییم برش جامه دران

دوش می گفت دل من: بیقین اوست همهفرق بسیار شد از هیچ مدان تا همه دان

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسمی را ز غم عشق برون آوردیبنده رای توام، هرچه که باشد فرمان

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq