تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانانجان راهبر دل شد و دل راهبر جان

گر ترس سرت هست، برو، خواجه، ازین کویکاغشته بخونند درین کوچه دلیران

در نقطه خالست صفای دل درویشای دوست، مگو قصه «ما کان و ما کان »

هرگز سخن واعظ و ناصح نکند سودزین سان که منم بی دل و دین، بی سر و سامان

مهجورم و محرومم و معروف بافلاسمن دست تهی چون روم از کوی کریمان؟

از کس مهراسید اگر عاشق یاریدمستانه درآیید درین بیشه شیران

ای عشق، سراسر همه لطفی و کرامتدر حسن تو ذرات جهان واله و حیران

هم آدم و هم شیئی و هم احمد مختارهم یوسف کنعانی و هم موسی عمران

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. آشفته و واله شده قاسم بشب و روززان روی دل افروز و زان زلف پریشان

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq