تا گرد ماه‌، سنبل مشکین نهاده‌ایبس داغ‌ها که بر دل مسکین نهاده‌ای

بر عارض تو زلف سمن سا چه حکمت است؟یعنی به‌جنب فاتحه آمین نهاده‌ای

از بهر غارت دل و دین شکستگانبر سیم تر کلاله زرین نهاده‌ای

کحلی‌ست نوربخش خیال جمال تودر پرده‌های چشم خدا‌بین نهاده‌ای

جان‌ها حیات یافت ز حسن کلام تودر زیر لب چه شیوه شیرین نهاده‌ای

آن جان نازنین تو بر روی دل‌فروزطغرای مشک بر گل و نسرین نهاده‌ای

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فریاد جان قاسمی از آسمان گذشتزین جورها که پیشه و آیین نهاده‌ای

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq