چندان که گفتم: خاطر مرنجانرنجید و رنجاند آن شاه خوبان

با آه سردم، با روی زردمسر در بیابان، مانند باران

آشفته حالم، بی پر و بالمپیوسته نالم، مسکین غریبان!

چندان که گویم، نامش چه گویم؟ماه منور، شمع شبستان

مانند رویت وردی ندیدممانند قدت سروی خرامان

همراه زاهد چون نیست ممکنبخش قلندر راه بیابان

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هرکس بوصفی این راه رفتندقاسم فنا شد در عشق جانان

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq