ای عشق دل فروز، که شاه مظفریدل را نگاه دار، که سلطان کشوری

گر گویمت که: مرشد راهی، عجب مدارما راه می رویم و درین ره تو رهبری

جانرا بکف نهاده و خوش کف زنان و مستاین راه می رویم بوصف قلندری

در راه عشق رسم تکلف ز راه نیستمحکوم عشق گردی، اگر خود غضنفری

گر یار گویدت که: دل و جان و سر ببازتسلیم راه باش و مکن فکر سرسری

ما بنده توایم، بهر جایگه که هستوز شان تست قاعده بنده پروری

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. باری، ز روی لطف نظر کن بقاسمیای آفتاب روی ترا ماه مشتری

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq