چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بوییبزن، ای پسر، چو مردان، قدمی بجست و جویی

که جهان شراب خانه است و درو شراب کهنهبکش این شراب کهنه، تو بهر زمان، بنویی

من ازین خمار مستی نه چنان شدم که هرگزبخودم بود مجالی،بخدا،بهیچ رویی

همه آب خواره بینی، که ز ما کنند مستیاگر آب خواره سازند ز خاک ما سبویی

نرسد بهو، هرآنکو که ز انقیاد خود رانکند فدای چوگان، بهوای هو چو گویی

همه آبروی زاهد بر خلق باد باشدکه ز خاک آستانش نرسد بآبرویی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کم زهد گیر، قاسم، که ازین شراب خانهبه مشام جان زاهد نرسیده است بویی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana