با یاد خدا باش به هر جای که هستیبی یار نگویم به تو هشیار، که مستی

در صومعه رفتی به صفا، وقت تو خوش باد!زنهار! که در صومعه خود را نپرستی

آخر چه فتادت که درین راه خطرناکجامی نچشیدی و دو صد جام شکستی؟

ای دوست، بگو راست که احوال تو چونست؟در مکتب شادی ز چه رو در عبسستی؟

باری چه رسیدت، که درین غایت مقصودعشاق رسیدند و تو در بار نشستی؟

مرغان همه بر ذِروه کُهسار رسیدنداحوال تو چون شد که میان قفسستی؟

ای محتسب، آخر دل ما بیش میازارتو محتسب راه نه، میر عسستی

در بادیه هجر بماندم شب تاریکفریاد رس ای دوست، که فریاد رسستی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسم همه در حال تو حیران شده، تا کیدر نعره و آشوب به سان جرسستی؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana