آن یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستهم پشت و پناه آمد و هم عزت و جاهست

جانها همه مستند، بدان شیوه که هستندزان شاه دل افروز، که سلطان سپاهست

زان خواجه چه حاصل؟ که ز خود در نگذشتستگر مفخر شهرست وگر مرشد راهست

با واعظ افسرده بگویید که: غم نیستگر چشم سفیدست ولی روی سیاهست

گفتی که: اگر قصه این راه نگوییمزنهار مکن پیشه، که این پیشه تباهست

هرجا که کند زلف تو غارت دل و جانهاآن جای یقینست که دامی ز بلا هست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسم، نظر از دوست مگردان، که دریغستجان تو، که در عین حجابست و گناهست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq