دلم از زلف تو آشفته و سرگردانستجان بدیدار تو شادست ولی حیرانست

عشق دریای محیطست، بتحقیق بدانجدول اوست، اگر قلزم، اگر عمانست

با من از دوزخ و فردوس مگویید سخنهرکجا اوست، مرا جنت جاویدانست

غافل از دوست مباشید و بغفلت مرویددر نهان خانه وحدت قمری پنهانست

پیش مستان طریقت سخنی می گوییدهرکه او منکر عشقست یقین شیطانست

عاشقست این دل شوریده من، درمان چیست؟بس عجب نبود اگر بی سر و بی سامانست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسم ار جامه درید از غم او باکی نیستنعره و جامه دریدن صفت مستانست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq