پیوسته دلم در غم آن یار گرامیستجان و دل ما مایل آن مجلس سامیست

ای دوست، اگر عارف راهی نخوری غمدرد دل ایام نصیب دل عامیست

چون نام تو در نامه بدیدیم شکفتیمجان و دل ما عاشق آن نامه نامیست

هر دل که نشد در طلبش فانی مطلقنه پیر هری باشد و نه احمد جامیست

گر ملک دو عالم بتو بخشند، درین راههان تا نشوی غره که آن مایه خامیست

در راه یقین زاهد و عابد همه خامندگر عاشق صادق شوی آن وصف تمامیست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسم، اگر آن خواجه شد، این میر، چه باشد؟تو بنده ره باش، که کار تو غلامیست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq