من اگر توبه شکستم کرمش موفورستپیش دریای کرم توبه من محصورست

جرم بخشیدن و الطاف نمودن کرمستچه توان گفت؟ که این واعظ ما مغرورست

یا از یار جدا نیست، چه شاید گفتن؟زاهد شهر ازین قصه بغایت دورست

هرکه او بانگ «اناالحق » زدم یار شنیدشاه عالم شد و در هر دو جهان منصورست

گر بشمشیر غمت کشته شوم باکی نیستهرکه شد کشته شمشیر غمت مغفورست

عالمی را همه آشفته و حیران بینمهمه در کار تو، گر مخلص، اگر مزدورست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قاسمی، سجده اخلاص کن اندر بر یارهیچ شک نیست که طاعات چنین مبرورست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri