ز بحر عشق تو هر قطره ای چو دریاییستبکوی وصل تو هر پشه ای چو عنقاییست

هزار دیده کنم وام، اگر توانم کردکه در جمال تو هر دیده را تماشاییست

دل مرا بهوای تو ذوق سربازیستمقررست که در هر دلی تمناییست

بهیچ رو نبرم ره بکوی آزادیمرا که هر سر مویی اسیر سوداییست

مگر بگوشه چشمی نظر بمستان کردمیان شهر بهر گوشه شور و غوغاییست

سخن بلند شد، اکنون بلند می گویمکه: خاطرم بهوای بلند بالاییست

بلند بالا یعنی رفیع قدر جلیلچنین شناسد هرجا که عقل داناییست

چو لفظ اسم شنیدی پی مسما شوکه قول مردم شوریده دل معماییست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بگو بقاسم: در کوی عشق جا کردینگاه دار ادب را، که بس عجب جاییست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət