Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گر با تو دمی محرم اسرار توان بودبر ملک و ملک فایض انوار توان بود
Qəzəl 340نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید
Qəzəl 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟
Qəzəl 342طریق توبه و تقوی شکستم تا چه پیش آید؟میان مجلس رندان نشستم تا چه پیش آید؟
Qəzəl 346از خم صفا جام می ناب بیاریدگر شمع ندارید بمهتاب بیارید
Qəzəl 362اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یاراین نکته را بدان و مثل را بیاد دار
Qəzəl 363ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران داراز صومعه جان را بسر دیر مغان آر
Qəzəl 365جام جمست این دل بیچاره، گوش دارتا در کشم بگوش تو این در شاهوار
Qəzəl 368رو خرقه گرو کن، دل و دلدار بدست آرما عاشق یاریم، چه جای سر و دستار؟
Qəzəl 388ماییم و حضرت تو و صد سوز و صد نیازای عشق چاره ساز جگرسوز جان گداز
Qəzəl 400خواجه مستست، ببین در سر و در دستارشلطف فرما و زمانی ز کرم باز آرش
Qəzəl 413در تو عجب مانده ام ای عشق شنگنوری و ناری بگه صلح و جنگ
Qəzəl 429بیا، که نوبت رندیست، عاشقم، مستمبریدم از همه عالم به دوست پیوستم
Qəzəl 441باده می نوشم و سودای تو در سر دارمآیت مصحف سودای تو از بردارم
Qəzəl 452فقر میگفت که: من خسرو جاویدانمشاه میگفت که: من سایهٔ آن سلطانم
Qəzəl 456میان آتش سوزان علم فراخته ایمسعادت دو جهان در ادب شناخته ایم
Qəzəl 461اقبال عشق بود، که ما مقبل آمدیمچون عشق رو بما شد مستقبل آمدیم
Qəzəl 462ما در جهان کون برای تو آمدیمبهر تو آمدیم و برای تو آمدیم
Qəzəl 465ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم
Qəzəl 468هزاران بحر در دردانه دیدیمدرخت کون را در دانه دیدیم
Qəzəl 480تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟بی چون و چرا گویم: در وصف تو چون گویم
Qəzəl 512چندان که گفتم: خاطر مرنجانرنجید و رنجاند آن شاه خوبان
Qəzəl 521«فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستانبستان و خوش بنوش، بشادی دوستان
Qəzəl 528ما که مستان خرابیم درین دیر مغانغیر ازین دیر ندیدیم دگر دار امان
Qəzəl 534یار همان، درد همان، دل همانغصه همان، قصه مشکل همان
Qəzəl 543بسامان آمد احوال دل منبدیدار تو حل شد مشکل من
Qəzəl 555«حمدلله » گفت رب العالمینمن چه گویم تا چه حکمت هاست این؟
Qəzəl 593پر گشت جهان از می گل رنگ مغانهامروز می آرید، میآرید بهانه
Qəzəl 609ای دل عشاق را بروی تو شادیغایت مقصود و منتهای مرادی
Qəzəl 613فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی