Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
Qəzəl 502ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان
Qəzəl 503با هیچ رسید این صفت باده فروشاندایم ز سر سود شود مایه گریزان
Qəzəl 513حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جانزهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!
Qəzəl 529مقررست و معین بحجت و برهانکه: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان
Qəzəl 532همه جا اوست شاه جاویدانهمه جا اوست شاه شاه نشان
Qəzəl 541بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من
Qəzəl 546جگر گرمست و آهم سرد و دل خونخرد آشفته و جان مست و مجنون
Qəzəl 549از عیان گر واقفی، بگذر ز عین«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟
Qəzəl 568ای دل، اگر تو عاشقی، با عاشقان همخانه شوواندر میان عاشقان از عاشقی فرزانه شو
Qəzəl 569از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو
Qəzəl 574بر بیدلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه
Qəzəl 577گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه
Qəzəl 578مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه
Qəzəl 621روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری
Qəzəl 624شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری
Qəzəl 628گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری
Qəzəl 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟
Qəzəl 631تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی
Qəzəl 634زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟
Qəzəl 653تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی
Qəzəl 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Qəzəl 674تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی
Qəzəl 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما
Qəzəl 6بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Qəzəl 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟
Qəzəl 31بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی رابباد داد ورقهای درس و فتوی را
Qəzəl 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانهاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها
Qəzəl 36بیادت زنده ام، اینست مشربمدامت بنده ام، اینست مذهب