Qəzəl 287

چون ماه من از مشرق انوار بر آمدکام دلم از لمعه دیدار برآمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 294

چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داندسواد زلف سیاهت ستمگری داند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 295

مرا اگر تو ندانی حبیب می دانددوای درد دلم را طبیب میداند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 302

اندرین دور، که مستان طریقت خوارندگرچه خوارند ولی خوشدل و برخوردارند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 310

تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصودجناب حضرت محبوب عاقبت محمود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 317

صدبار فکر کردم و صد راه آزمودبیچارگیست چاره،زیانست عین سود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 318

عشقش بخاک بردم و گفتم که: یا ودود«ارحم لنا» که غیر تو کس نیست در وجود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 320

فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 322

کسی که شیوه حکمت گرفت گوی ربودبه حکمتست حکایت،نه کار سعی و جهود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 323

«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:که انعقاد محبت ز جانب ما بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 327

مقام ما بسر کوی یار خواهد بودکه بر بهشت برین اختیار خواهد بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 329

هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 336

تعینات جهان در میان بیم و امیدز آسمان بزمین وز ذره تا خورشید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 337

دل ما باده طلب کرد و شرابش برسیدبرسد چون برسد سابقه حبل ورید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 353

صفیر مرغ جان اسرار گویدو لیکن با دل بیدار گوید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 357

از باده گلگون قدری هست بگوییددر شهر چو زیبا قمری هست بگویید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 358

از پیر مغان گر خبری هست بگوییداز باده اگر ما حضری هست بگویید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 359

در مجلس ما جز سخن یار مگوییدبا حضرت آن یار ز اغیار مگویید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 366

در داستان عشق تفصی نمود یارتکرار عشق کرد هزاران هزار بار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 371

ساقی، بیار باده گل رنگ خوشگوارماییم و جام باده و گلبانگ گیر و دار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 376

لاف عرفان می زند آن زاهد لاغر شکارنغمه ققنوس را با جقبق عقعق چه کار؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 377

ماییم و جام باده و سودای آن نگارهر کس مناسب گهر خود گرفت یار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 390

فکر عقل از حد گذشت ای عشق، آتش برفروزهر کجا یابی نشانی هستی ما را بسوز

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 391

دلم در عشق ناپرواست امروزز جانان در سرم سوداست امروز

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 392

از لب لعل توام کار بکامست امروزفلکم بنده و خورشید غلامست امروز

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 394

ز چشم گوشه نشینان نشان سودا پرسسواد زلفش از آشفتگان شیدا پرس

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 397

دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 399

جان هوادار تو شد، فاش مکن اسرارشدل به سودای تو افتاد، گرامی دارش

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 402

بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوشقصه سر ترا چند بود این سرپوش؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 404

واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq