Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون ماه من از مشرق انوار بر آمدکام دلم از لمعه دیدار برآمد
Qəzəl 294چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داندسواد زلف سیاهت ستمگری داند
Qəzəl 295مرا اگر تو ندانی حبیب می دانددوای درد دلم را طبیب میداند
Qəzəl 302اندرین دور، که مستان طریقت خوارندگرچه خوارند ولی خوشدل و برخوردارند
Qəzəl 310تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصودجناب حضرت محبوب عاقبت محمود
Qəzəl 317صدبار فکر کردم و صد راه آزمودبیچارگیست چاره،زیانست عین سود
Qəzəl 318عشقش بخاک بردم و گفتم که: یا ودود«ارحم لنا» که غیر تو کس نیست در وجود
Qəzəl 320فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود
Qəzəl 322کسی که شیوه حکمت گرفت گوی ربودبه حکمتست حکایت،نه کار سعی و جهود
Qəzəl 323«یحبه و یحبونم » چنین فرمود:که انعقاد محبت ز جانب ما بود
Qəzəl 327مقام ما بسر کوی یار خواهد بودکه بر بهشت برین اختیار خواهد بود
Qəzəl 329هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بودخاطر اندر پی آن سرو روان خواهد بود
Qəzəl 336تعینات جهان در میان بیم و امیدز آسمان بزمین وز ذره تا خورشید
Qəzəl 337دل ما باده طلب کرد و شرابش برسیدبرسد چون برسد سابقه حبل ورید
Qəzəl 353صفیر مرغ جان اسرار گویدو لیکن با دل بیدار گوید
Qəzəl 357از باده گلگون قدری هست بگوییددر شهر چو زیبا قمری هست بگویید
Qəzəl 358از پیر مغان گر خبری هست بگوییداز باده اگر ما حضری هست بگویید
Qəzəl 359در مجلس ما جز سخن یار مگوییدبا حضرت آن یار ز اغیار مگویید
Qəzəl 366در داستان عشق تفصی نمود یارتکرار عشق کرد هزاران هزار بار
Qəzəl 371ساقی، بیار باده گل رنگ خوشگوارماییم و جام باده و گلبانگ گیر و دار
Qəzəl 376لاف عرفان می زند آن زاهد لاغر شکارنغمه ققنوس را با جقبق عقعق چه کار؟
Qəzəl 377ماییم و جام باده و سودای آن نگارهر کس مناسب گهر خود گرفت یار
Qəzəl 390فکر عقل از حد گذشت ای عشق، آتش برفروزهر کجا یابی نشانی هستی ما را بسوز
Qəzəl 391دلم در عشق ناپرواست امروزز جانان در سرم سوداست امروز
Qəzəl 392از لب لعل توام کار بکامست امروزفلکم بنده و خورشید غلامست امروز
Qəzəl 394ز چشم گوشه نشینان نشان سودا پرسسواد زلفش از آشفتگان شیدا پرس
Qəzəl 397دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش
Qəzəl 399جان هوادار تو شد، فاش مکن اسرارشدل به سودای تو افتاد، گرامی دارش
Qəzəl 402بنده از دوست سئوالی بصفا کردم دوشقصه سر ترا چند بود این سرپوش؟
Qəzəl 404واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!