Məqamatül-arifin, 4

از بدایات اولست سخنبشنو و بعد از آن تأمل کن

Qasım Ənvar1 dəq
Qitə 5

گر ترا میل عالم جانستزاده ترک سین ساسانست

Qasım Ənvar1 dəq
Qəzəl 7

بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریافریاد عشق زد که: منم عاشق خدا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 7

هرچند که در زمانه یک محرم نیستبنیاد اساس دوستی محکم نیست

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Rübai 8

یک لحظه دلم را سر هشیاری نیستبا هشیاران مرا سر یاری نیست

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 12

خوش خاطرم که یار مرا گفت: مرحباهمراه مرحباست صفا در پی صفا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 16

عقل از عقیله خیزد، عشق از جنون و سودایا رب، چه چاره سازم این درد را مداوا؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 20

گریبان می‌درم هردم که: دامان درمکش از ماکه ما مشتاق دیداریم و رند و عاشق و شیدا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 23

ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیلمی دل همه روج داروتی دیمی میل

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qitə 24

میرسید، کزین آل عباتی سعادت همیشه پاینده

Qasım Ənvar1 dəq
Rübai 24

مستدعیم از حضرت سلطان قدمیک جرعه شراب را که سرتابقدم

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qitə 25

پیش از این گفته اند اهل خردکه بحکمت بدند آکنده

Qasım Ənvar1 dəq
Qəzəl 26

ساقی بیار باده و بنواز عود رایک دم بلند کن نغمات سرود را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 27

مست از شراب عشق کن این عقل دوراندیش رااز تو گدایی میکند، خیری بده درویش را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 28

در دل هوس روی نگاری دارمدر سر ز می عشق خماری دارم

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Rübai 30

از هر طرفی چهره گشایی،که منمدر هر نفسی جلوه گر آیی،که منم

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Rübai 36

هم جام جهان نمای عالم ماییمهم آینه روشن کن آدم ماییم

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 37

لب عالم منم،چه لب؟لب لبمنکر این سخن مباش، «فتب »

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 37

بر دیده چون سحاب من رحمت کنبر سیل سرشک ناب من رحمت کن

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 38

«اسمعوا منی، یا اولی الالباب »:همه لبند و دوست لب لباب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 39

تا یار مرا نمود ازصد جاروبر خاک درش نهاده ام صد جارو

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 41

باده ارزان شد و زهاد خرابند و یبابساقی، از جام بلورین تو جان را دریاب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 41

از فضل خدا چونکه رسیدم بسرایای مطرب ازین رسیدن من بسرای

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 42

چند ازین افسانهای خاک و آب؟در طلب داری، رخ از دریا متاب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 42

گر شاه زمانه ای وگر دستوریگر باز جهان شکار،اگر عصفوری

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 43

سخنی می رود به صدق و صوابجان عالم تویی، به جان دریاب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 48

یار همسایه تو شد، دریابهمه اینست «خیر ما فی الباب »

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 53

پیش از بنای مدرسه و دیر سومناتما با تو بوده ایم در اطوار کاینات

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 58

از ما خبر برید بدان عاشقان مست :پیمانه پر کنید، که پیمان ما شکست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 61

ای دوست، دلم راهوس باده حمراستزان باده حمرا که درو نور تجلاست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq