Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از بدایات اولست سخنبشنو و بعد از آن تأمل کن
Qitə 5گر ترا میل عالم جانستزاده ترک سین ساسانست
Qəzəl 7بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریافریاد عشق زد که: منم عاشق خدا
Rübai 7هرچند که در زمانه یک محرم نیستبنیاد اساس دوستی محکم نیست
Rübai 8یک لحظه دلم را سر هشیاری نیستبا هشیاران مرا سر یاری نیست
Qəzəl 12خوش خاطرم که یار مرا گفت: مرحباهمراه مرحباست صفا در پی صفا
Qəzəl 16عقل از عقیله خیزد، عشق از جنون و سودایا رب، چه چاره سازم این درد را مداوا؟
Qəzəl 20گریبان میدرم هردم که: دامان درمکش از ماکه ما مشتاق دیداریم و رند و عاشق و شیدا
Rübai 23ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیلمی دل همه روج داروتی دیمی میل
Qitə 24میرسید، کزین آل عباتی سعادت همیشه پاینده
Rübai 24مستدعیم از حضرت سلطان قدمیک جرعه شراب را که سرتابقدم
Qitə 25پیش از این گفته اند اهل خردکه بحکمت بدند آکنده
Qəzəl 26ساقی بیار باده و بنواز عود رایک دم بلند کن نغمات سرود را
Qəzəl 27مست از شراب عشق کن این عقل دوراندیش رااز تو گدایی میکند، خیری بده درویش را
Rübai 28در دل هوس روی نگاری دارمدر سر ز می عشق خماری دارم
Rübai 30از هر طرفی چهره گشایی،که منمدر هر نفسی جلوه گر آیی،که منم
Rübai 36هم جام جهان نمای عالم ماییمهم آینه روشن کن آدم ماییم
Qəzəl 37لب عالم منم،چه لب؟لب لبمنکر این سخن مباش، «فتب »
Rübai 37بر دیده چون سحاب من رحمت کنبر سیل سرشک ناب من رحمت کن
Qəzəl 38«اسمعوا منی، یا اولی الالباب »:همه لبند و دوست لب لباب
Rübai 39تا یار مرا نمود ازصد جاروبر خاک درش نهاده ام صد جارو
Qəzəl 41باده ارزان شد و زهاد خرابند و یبابساقی، از جام بلورین تو جان را دریاب
Rübai 41از فضل خدا چونکه رسیدم بسرایای مطرب ازین رسیدن من بسرای
Qəzəl 42چند ازین افسانهای خاک و آب؟در طلب داری، رخ از دریا متاب
Rübai 42گر شاه زمانه ای وگر دستوریگر باز جهان شکار،اگر عصفوری
Qəzəl 43سخنی می رود به صدق و صوابجان عالم تویی، به جان دریاب
Qəzəl 48یار همسایه تو شد، دریابهمه اینست «خیر ما فی الباب »
Qəzəl 53پیش از بنای مدرسه و دیر سومناتما با تو بوده ایم در اطوار کاینات
Qəzəl 58از ما خبر برید بدان عاشقان مست :پیمانه پر کنید، که پیمان ما شکست
Qəzəl 61ای دوست، دلم راهوس باده حمراستزان باده حمرا که درو نور تجلاست