Qəzəl 2053

یک دم صفای عالم غدار بیش نیستآیینه آب سبزه زنگار بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2054

تا زنده ایم قسمت ما غیر داغ نیستپروانه نجات به نام چراغ نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2056

گوهر حریف سختی سنگ جدال نیستبا ناقصان ستیزه نمودن کمال نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2057

از پیچ و تاب جسم، روان را ملال نیستدر ساز، نغمه را خبر از گوشمال نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2065

سر رشته امید ز رحمت گسسته نیستتا لب گشاده است در توبه بسته نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2072

یک آفریده از ته دل شادمانه نیستفرقی میان پیر و جوان زمانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2074

از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشتهر ذره از فروغ تو چشم پر آب داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2076

هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشتجام سفالی از لب کوثر دریغ داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2083

کارم شب وصال به پاس نظر گذشتفصل بهار من به ته بال و پر گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2085

روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشتچون خامه مد زخم من از استخوان گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2090

از خط حلاوت لب جانان به گرد رفتاز جوش مور این شکرستان به گرد رفت

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2093

نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2099

کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفتاین شهد ریزه را به مگس می‌توان گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2107

ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2111

جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2139

درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2140

در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2149

چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2150

مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2152

گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوسترفتار تو سیلی است که دل خار و خس اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2154

بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2155

کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2160

یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2161

در روی زمین یک سر پر شور نمانده استته جرعه ای از کاسه منصور نمانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2174

در هر جگری شوری ازین گرم نفس هستچون صبح، مرا حق نفس بر همه کس هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2186

آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیستروزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2192

زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2198

افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2212

ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2213

عشق سلطان و عقل دهقان استرزق دهقان ز عدل سلطان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq