Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qırmızı qan kimidir çün şərabı şişəmizin,Qəlbi incitməyəcək inqilabı şişəmizin.
Qəzəl 1055Dostluğun möhkəmliyi ilqardadır, peymandadır,Dövranın zülmün nə bilsin, ta toxum xırmandadır.
Qəzəl 95Ustad bir saqi istər hər dəm şərabı eşqin,Od istər, atəş istər ancaq kəbabı eşqin.
Türki qəzəl 1Nə ehtiyac ki, saqi verə şərab sənə,Ki, öz piyaləsini verdi afitab sənə.
Pərakəndə şeir 372محنت مردم آزاده فزونتر باشدبار دل لازمه سرو و صنوبر باشد
Qəzəl 1000Qönçənin saflığına şahid olan şəbnəmdir,Məryəmin paklığının aynası da Məryəmdir.
Qəzəl 1319رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست
Qəzəl 2162Ölüm ilə aramız bircə nəfəs, çoxmu qalıb?Sel gəlir, himmət elə, qarşını kəs, çoxmu qalıb?
Qəzəl 3461Qəlbi kövrək olanın göz yaşı da oldu rəvan,Bənzəyir bir bulağa qaynaıb axmaqda hər an.
Qəzəl 3747Bəxti vardır o kəsin, dünyada ancaq qəmi var,Dalıb öz aləminə, öz kədəri, matəmi var.
Qəzəl 10Gərçi can zahirdə olmuşdur o canandan cüda,Dalğanı kim eyləmiş əslində ümmandan cüda?
Qəsidə 40Bəzəyib çalmasını öndə hökmdar gedər,Düşüb ardınca onun xalq da ki naçar gedər.
Qəzəl 41Bir uşaqtək özünü torpağa heç sürtmək olar?Palçıq ilə günəşin çöhrəsini örtmək olar?
Pərakəndə şeir 96تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست
Qəzəl 97Torpaqdan qüvvət alıb keçir hər anı eşqin,Laməkana az qalır çatsın məkanı eşqin.
Pərakəndə şeir 155ما را بهشت نقد، تماشای دلبرستعمر دوباره سایه بالای دلبرست
Qəzəl 1093نقطه خالش که نه پرگار سرگردان اوستکیست کز فرمان او گردن کشد، دوران اوست
Qəzəl 1631Meyə batmış dodağın sanki dönüb sağər olub,O qara xal yanağında, elə bil, ənbər olub.
Qəzəl 1805Yatmağa meyl eləyir ol göz ki, giryan olmayır,Nəfsinə quldur o kəs ki, qəlbi nalan olmayır.
Qəzəl 3592گل بی خار درین غمکده کم سبز شوددست در گردن هم شادی و غم سبز شود
Qəzəl 4354بیگانه معنی لب خاموش نداردخالی بود آن ظرف که سرپوش ندارد
Qəzəl 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانترکه زخم صبح گشت ازبخیه انجم نمایانتر
Qəsidə 39Dərya təbim şeirdə çün gövhərəfşan eyləyər,Ağzını açmaz sədəf, dürrü o pünhan eyləyər.
Pərakəndə şeir 48سجده گاه بوسه من نقش پای او بس استدست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است
Pərakəndə şeir 148قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی استکه عشق تازه عذاران بهار زنده دلی است
Qəzəl 172Saqi, gəl saxsı qədəhlə qəmimi yüngül elə,Həvəsim yoxdu qalım dünyada bir zərrə belə.
Qəzəl 237چهره ات گل در گریبان می کند آیینه راطره ات سنبل به دامان می کند آیینه را
Pərakəndə şeir 240گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کندفتنه ای هر دم ازان کنج دهن گل می کند
Pərakəndə şeir 243چشم مستت سرمه را بیهوشدارو میکندزهر قاتل وسمه را آن تیغ ابرو میکند
Pərakəndə şeir 288کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزدز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد