Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hüsnünə ayna tutan da olubdur heyranı,Ola bu gözlərim o tərli çöhrə qurbanı.
Qəsidə 19Səpibdir hər yana əxtər şükufə,Edibdir yer üzün gövhər şükufə.
Qəsidə 2منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار
Qəzəl 911Fələyin min kələyi, fitnəsi var, yatmaginan,Körpünün altına daim sel axar, yatmaginan.
Qəsidə 9هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلالبه خانه شرف آمد به دولت و اقبال
Qəsidə 12صبح ظفر ز مطلع دولت شد آشکارطی شد بساط ظلمت ازین نیلگون حصار
Qəsidə 24شد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان
Qəsidə 5نشست گل به سریر چمن سلیمان وارگشود چون پریان بال، ابر گوهربار
Qəsidə 6ای روی چون بهشت ترا کوثر آینهرخسار آتشین ترا مجمر آینه
Qəsidə 7پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار
Qəsidə 8ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار
Qəsidə 20روی در برج شرف آورد دیگر آفتابکرد ازین تحویل عالم را مسخر آفتاب
Qəsidə 22منت خدای را که سلیمان روزگارآمد به تخت سلطنت از سیر و از شکار
Qəsidə 25دگربار از جلوس شاه دوراندو چندان شد نشاط اهل ایران
Qəsidə 3این حریم کیست کز جوش ملایک روزبارنیست در وی پرتو خورشید را راه گذار
Qəsidə 10منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان
Qəsidə 43زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور
Qəsidə 18سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمان
Qəsidə 21خاکیان را از فلک امید آسایش خطاستآسمان با این جلالت گوی چوگان قضاست
Qəsidə 33تا نگردیده است خورشید قیامت آشکارمشت آبی زن به روی خود ز چشم اشکبار
Qəsidə 4عقل ضعیف خویش نگه دار از شرابدر زیر بال موج منه بیضه حجاب
Qəsidə 42زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین
Qəsidə 26اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمان