Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Məcnun vəhşilər arasındaƏfsanə yaradan bir sahib hünər
Qəsidə 6ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لالا در چهار بالش وحدت کشد تو را
Qəsidə 161دمید لاله سیراب در بنفشه ستانچو طوطئی که بود خفته در بنفشه ستان
Qəsidə 19Həva bərki-xəzani bağ içində tökmədə lərzan,Olur hər yan yaşıl otların üstü sanki zərəfşan.
Tərkibbənd 15Görməmişdir bir kəs aləmdən ümidinə vəfa,Tapmamışdır bir ürək dərdinə torpaqdan dəva.
Qəsidə 23Hüsnünə ayna tutan da olubdur heyranı,Ola bu gözlərim o tərli çöhrə qurbanı.
Cami-Cəm, fəsil 77Dünyanın işləri boş bir xəyaldır!Bir ona nəzər sal, gör bu nə haldır.
Atəşkədə, fəsil 12وقت آن شد که کشد کلک نزارچون نی از دل ناله های زار زار
Həqqül-yəqin, fəsil 7حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیهاند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدماند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل میشود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمیگردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد مینماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر میکند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص مییابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.
Qəsidə 24ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش
Birinci pərdəBirinci şəkil*XVIII əsr. Azərbaycan, Qazax mahalı. Vidadinin evi. Arxa tərəfdə Kür çayı şırıl-şırıl axır. Qürub zamanıdır. Vidadi tək ağac altında namaz qılır. Namazın arasında əllərini göyə qaldırıb titrək və təsirli bir səslə.*
Ovçu məstanDeyirlər, bir Məstan varmış,Aslan da ondan qorxarmış.
Mənzum oçerkBuruq adamı**I**
Arifnamə, fəsil 5بیا گویم برایت داستانیکه تا تأثیرِ چادر را بدانی
Ah, yüz min ah, dərvişü qəni, mirü gədayAh, yüz min ah, dərvişü qəni, mirü gəday,Mütləqa bilməz nədir şəri-Nəbi, əmri-xuday,
SəttarxanBu şeir 1946-cı ildə Təbrizdə “Şairlər məclisi”nin*təşkil etdiyi müsabiqədə ikinci dərəcəli mükafata*
Məkri-zənanVar idi bir müsənnifi-adil,Elm dəryasi, mürşüdi-kamil.
Mülhimeyi-əş'arHüsnü anın o dahiyəsi,Çiçək müvəzziəsi!
XilaskarXəzərdə həlak olmuş*Tofiq Hüseynovun xatirəsinə*
Qəsidə 2آن روضه مقدس و آن کعبه صفاآن مرقد مطهر و آن قبله دعا
Ənisül-arifin, 32بود استادی به غایت پرهنرداشت شاگردی چو شیطان حیله گر
Uzun dərya(Siyahət xatiratımdan)Babacan! Guş elə əlan sənə bir hekayət edim ünvan ki, çıxar ortalığa sirri-
Tərkibbənd 2خورشید کارنامه ملک جهان نوشتنوروز عزل نامه صرف زمان نوشت
Diliçan yolundaIYüksək təpələrin hakim bir çaya
Məsnəvi 7ذوق وجد وسماع وجان بازیهست در قوم ملت تازی
Heydərbabaya salamHeydərbaba, ildırımlar şaxanda,Sellər, sular şaqqıldayıb axanda,
Mətləbin tədriclə açılmasıCox zamandı urəyimdə dolanırdı bu sual,Gorəsən ki, icən zaman necə dəyişir əhval?
ÇayŞiveyi-əhli-zamanə bəzmi-qəndü çaydırKimsədə əndazə yox, hər kimsənə xudraydır
Məni bağışlayın...Dolduqca insan yaşa,Keçdikcə illər, aylar,
Səfirə məktub“Ya şəhid gərək, ya intiqam almaq gərək”*Füzuli*