Qəsidə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Həva bərki-xəzani bağ içində tökmədə lərzan,Olur hər yan yaşıl otların üstü sanki zərəfşan.
Qəsidə 23Hüsnünə ayna tutan da olubdur heyranı,Ola bu gözlərim o tərli çöhrə qurbanı.
Qəsidə 24ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش
Qəsidə 11رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
Qəsidə 43Dil yaxşıdır ki, Allahın birliyini söyləsin,Əgər elə olmasa, ağızda dil olmasa yeydir.
Qəsidə 19Səpibdir hər yana əxtər şükufə,Edibdir yer üzün gövhər şükufə.
Qəsidə 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
Qəsidə 15فکر آن باش که سالِ دگر ای شوخ پسرروزگارِ تو دِگر گردد و کارِ تو دگر
Qəsidə 18Gül gəldi, yenə gülşəndə cənnət lətafəti var,Yer tər otdan səma rəngi almışdır.
Qəsidə 2منت خدای را که به توفیق کردگاراز ناف کعبه چشمه زمزم شد آشکار
Qəsidə 23ای سیه مار جهان را شده افسونگرنرهد مار فسای از بد مار آخر
Qəsidə 25دیدم و گفتم نادیدهاش انگار کنمدل سودا زده نگذاشت که این کار کنم
Qəsidə 24Qışın günündə səhər başlayıb soyuq ruzgar,Ağacların canına sanki qorxu, lərzə salar,
Qəsidə 12صبح ظفر ز مطلع دولت شد آشکارطی شد بساط ظلمت ازین نیلگون حصار
Qəsidə 31حاصل عمر تو افسوس شد و حرمانعیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان
Qəsidə 31ای سیهچشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه
Qəsidə 42Qalx, ey dövran yerişli, fələk gövdəli dəvə Ki, ayağının pəncəsi bədirlənmiş ay, boynun hilal kimidir.Ey yerişi dövran kimi olub, lakin onun kimi rəhmsiz olmayan,
Qəsidə 24شد از بهار دل افروز، عالم امکانبه رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان
Qəsidə 9گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
Qəsidə 28مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن
Qəsidə 14Zəmanin həftəsinə uyma kim, yetər zərəri,Xəzinə zənn eləmə əjdahayi-həftəsəri
Qəsidə 6ای روی چون بهشت ترا کوثر آینهرخسار آتشین ترا مجمر آینه
Qəsidə 11آنکس که چو سیمرغ بی نشان استاز رهزن ایام در امان است
Qəsidə 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی
Qəsidə 41Nə vaxtadək qoşa zülfün mənə qeydi-cəfa olsun,Nəsibim dərdü möhnət, məskənim dami-bəla olsun?
Qəsidə 9هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلالبه خانه شرف آمد به دولت و اقبال
Qəsidə 39ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسالها کرده تباهی و هوسرانی
Qəsidə 23Əhsən, hər bir vaxt zülfünün rayihəsilə zövqüm xoş olur,dimağım təzələnir,
Qəsidə 20روی در برج شرف آورد دیگر آفتابکرد ازین تحویل عالم را مسخر آفتاب
Qəsidə 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی