Qəzəl 4497

قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4500

مستی ما از می شبانه نباشدمطرب ما از برون خانه نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4502

غنچه مستور از نقاب برآمدگل ز پریخانه حجاب برآمد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4506

سری را که سودا ز سامان برآردبه یوسف سر از یک گریبان برآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4513

مرا ناله از پرده دل برآیدبه نازی که لیلی ز محمل برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4515

چرا از خم می فلاطون برآیدز دریای رحمت کسی چون برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4520

زخم ما پهلو به خنجر می‌دهدشیشه ما سنگ را پر می‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4522

برانگیزد غبار از مغز جان دردبرآرد گرد از آب روان درد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4531

می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4532

از نمک تبسمت رنگ شراب می پرددر هوس نظاره ات چشم حباب می پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4539

محو تو بهشت جو نباشدآیینه دل دو رو نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4542

خطی کان رخ تازه می آوردجهان را به شیرازه می آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4543

خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4546

عشق تو ز دل بدر نمی آیدسیمرغ ز قاف برنمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4548

قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4553

آب گوهر از تهی چشمان نمی شوید غبارنقش، جوی خشک باشد در عقیق آبدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4559

می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4561

پیچ و تاب خط بر آن رخسار گلرنگ است بارجلوه طوطی بر این آیینه چون زنگ است بار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4573

دل کجا در سینه ویرانه می گیرد قرار؟کوچه گرد زلف کی درخانه می گیرد قرار؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4578

تخم مهری گر به دلها می فشاند روزگاردانه از بهر درودن می دماند روزگار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4579

می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4581

از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهارچون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4588

خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4592

بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4600

از دم تیغ است آن موی کمر خونریزترهست از مژگان میان آن پسر خونریزتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4608

می کشداز بی هنر کلفت هنرور بیشترمی خورد دل درتمامی ماه انور بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4610

می‌کشد عزت طلب خواری ز دوران بیشترهست یوسف را خطر از چاه و زندان بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4611

دل بود مایل به خط عنبرافشان بیشترهست در ابر سیاه امید باران بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4613

می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشترتیغ لنگر دار دارد زخم کاری بیشتر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4614

عشق راباشد به عاشق دلنوازی بیشترمی کند بیچارگان را چاره سازی بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq