Qəzəl 5544

غبار خط یارم توتیا در آستین دارمبه دامن نور بینایی جلا در آستین دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5558

من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسمز دشمن دیگران ترسند و من از خویش می ترسم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5562

نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشمز آتش طلعتی روشن نشد محراب آغوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5565

دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشمبه خاطر آنچه می گردید شد یکجا فراموشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5573

کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟که سر می‌پیچد از یوسف ترازویی که من دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5577

خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانممن این تقویم پارین را به از امسال می دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5578

سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانمکنار دشت را از دامن محمل نمی دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5579

ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانمجدا ز بحر این جو را نمی‌دانم نمی‌دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5580

چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5581

بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانمبیفشان زلف کافر کیش تا ایمان برافشانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5585

فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینمصفای طلعت آیینه از زنگار می‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5592

رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهمدلی چون دیده قربانیان آسوده می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5596

گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویمنمی دانم ترا ای یار هر جایی کجا جویم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5605

دست بر زلف پریشان سخن یافته‌امچشم بد دور، رگ جان سخن یافته‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5606

غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌امدر دل خاک قدم بر سر دریا زده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5607

دست در دامن آن زلف معنبر زده امباز بر آتش خود دامن محشر زده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5609

گر شوی با خبر از سوز دل بیتابمدم آبی نخوری تا نکنی سیرابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5619

مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردمتا نظر باز به روی مه کنعان کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5620

یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردمکمر سعی خود از موج خطر می‌کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5625

طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5631

از سری کوی تو آهنگ جدایی دارمبوسه ای توشه راه از تو گدایی دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5633

چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟در سر افتاده چو خورشید هوای سفرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5638

من که از داغ جنون ساغر سرشار کشمخاک بر فرقم اگر منت دستار کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5641

بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5643

شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلممنقش پا، سوخته آید به نظر چون قلمم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5648

چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5655

با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟در صدف آب نسازم گهر خود چه کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5671

جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیمسفر آن بود که ما در قدم دل کردیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5672

خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیمپشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5675

خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq