Qəzəl 5815

از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5817

دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5819

چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5820

کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5832

دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5841

از زلف یار رنگ دگر برگرفته‌ایممومیم اگر چه نکهت عنبر گرفته‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5844

ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5849

خورشید داغ گوهر عالم‌فروز ماستدریا روان ز چشم خریدار کرده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5851

ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5860

مادام را ز دانه صیاد دیده ایمدر صلب بیضه جوهر فولاد دیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5865

تا واله نظاره آن ماهپاره ایماز خود پیاده ایم و به گردون سواره ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5867

داغی ز عشق بر دل فرزانه سوختیمقندیل کعبه را به صنمخانه سوختیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5870

ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیمدور طرب به نشأه دیگر گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5877

با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5879

گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیمدرمانده متابعت نفس سرکشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5880

ما همچو خار سلسله جنبان آتشیمسنگ فسان تیزی مژگان آتشیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5882

ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟خمیازه را به چاشنی باده چون کشیم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5883

ما درد را به ذوق می ناب می کشیماز آه سرد منت مهتاب می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5885

با شوخ دیدگان هوس آشنا نیمچون عقده حباب اسیر هوا نیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5896

افزود گرانباری غفلت ز شتابمشد آبله پای طلب پرده خوابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5897

روشن ز فروغ می ناب است حیاتمچون آتش یاقوت ز آب است حیاتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5907

بیخود ز نوای دل دیوانه خویشمساقی و می و مطرب و میخانه خویشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5908

تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟رنگین نشود پنبه ز خونابه داغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5910

جان را به دم خنجر قاتل برسانمطوفان زده خویش به ساحل برسانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5911

کو بخت که در میکده با یار نشینم؟در ماتم غمهای جگر خوار نشینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5913

تا روی عرقناک ترا دید نگاهمزد غوطه به سرچشمه خورشید نگاهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5916

ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیمیک رشته درین غمکده جز آه نرشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5920

ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیمدر حلقه تقلید گرفتار نگشتیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5921

کام دل ازان غنچه مستور گرفتیمصد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5923

ما چاشنی بوسه ز دشنام گرفتیمفیض شکر از تلخی بادام گرفتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq