Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خط بر عذار ساده نباشد مباش گودرد آشنای باده نباشد مباش گو
Qəzəl 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو
Qəzəl 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تویک جو نشد افسرده ز کافور تب تو
Qəzəl 6555خامش گویا بود چشم سخنگوی تونقطه بسم الله است خال بر ابروی تو
Qəzəl 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه
Qəzəl 6557نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناهنیست پروا طفل زنگی را ز پستان سیاه
Qəzəl 6558می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاهمی نماید آنقدر روشن شراب صبحگاه
Qəzəl 6564تا مه روی تو پرتو بر جهان انداختهپیش هر ویرانه گنج شایگان انداخته
Qəzəl 6569نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟یا قیامت بر سر خاک شهیدان آمده
Qəzəl 6570عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایدهدر زمین شور تخم انداختم بی فایده
Qəzəl 6575در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره
Qəzəl 6587مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده
Qəzəl 6594یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده
Qəzəl 6595چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده
Qəzəl 6596به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
Qəzəl 6602ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته
Qəzəl 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه
Qəzəl 6614در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته
Qəzəl 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده
Qəzəl 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده
Qəzəl 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟
Qəzəl 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟
Qəzəl 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه
Qəzəl 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده
Qəzəl 6632از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده
Qəzəl 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه
Qəzəl 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده
Qəzəl 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده
Qəzəl 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه
Qəzəl 6646مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله