Qəzəl 6946

دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6958

ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6960

در سینه عشاقی و از سینه جداییچون صورت آیینه ز آیینه جدایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6962

ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6967

اگر دل از علایق کنده باشیبه منزل بار خود افکنده باشی

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6968

اگر بی پرده خود را دیده باشیگل از فردوس اینجا چیده باشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6975

اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلیبازیچه ای است عشرت از رهگذار طفلی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6976

از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانیخار و خسی است پیشش اسباب زندگانی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6978

یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6981

نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6984

تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6990

پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6991

مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6992

ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6995

دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 68

خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 70

شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گران‌تر کرد خوابِ ناز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 71

از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 100

با زمین‌گیری به منزل می‌رسانم خلق رادر بیابانِ طلب سنگِ نشانم خلق را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 151

می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مراچرخ گویا ساخت از آب و گل دیگر مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 164

چشم بر خورشید تابان نیست ویران مراکرم شب تابی برافروزد شبستان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 168

نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مراکز دل سخت است در زیر قبا جوشن مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 188

می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مراتیغ زهرآلود باشد چین ابرویی مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 193

هست در نقصان تمامی ها دل آگاه رامومیایی از شکست خویش باشد ماه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 200

جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده رافرش کردم در ره می دامن سجاده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 209

از غبار خط فزون شد روشنایی دیده راتوتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 211

از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره رانیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 249

می نماید پایکوبان دار را منصور ماتاک را آتش عنان سازد می پر زور را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 287

زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم مارو نمی‌تابیم از سیلاب، دریاییم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 290

فارغ است از سیر گل مجنون سرگردان مانقش پای ناقه لیلی است گلریزان ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq