Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ استدیده قربانی از خواب پریشان فارغ است
Qəzəl 1019در دل هر کس بود درد طلب در منزل استآب در گوهر ز بی تابی به دریا واصل است
Qəzəl 1037خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل استدامن گل را به دست خار دیدن مشکل است
Qəzəl 1040باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل استتلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است
Qəzəl 1063بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است
Qəzəl 1072خرقه آزادگان چشم از جهان پوشیدن استکسوت این قوم از دستار سر پیچیدن است
Qəzəl 1079نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است
Qəzəl 1086مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است
Qəzəl 1089آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست
Qəzəl 1090آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست
Qəzəl 1099گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
Qəzəl 1100کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوستپله ناز بتان سنگدل سنگین ازوست
Qəzəl 1109از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است
Qəzəl 1110هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته استدر دل آتش مهیا نوبهاری داشته است
Qəzəl 1134نه همین آن سنگدل ما را فرامش کرده استمستی دارد که دنیا را فرامش کرده است
Qəzəl 1145بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده استخنده از تنگ دهانت غوطه در شکر زده است
Qəzəl 1160اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است
Qəzəl 1166در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده استبر سر گنج است پایی کز طلب خوابیده است
Qəzəl 1167آن که بزم می پرستان را پریشان چیده استمجلس ارباب دانش را به سامان چیده است
Qəzəl 1172دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده استفرصتش بادا که محراب دعا را دیده است
Qəzəl 1173هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است
Qəzəl 1178این که روزی بی تردد می رسد افسانه استپنجه کوشش کلید رزق را دندانه است
Qəzəl 1213محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!
Qəzəl 1228زلف یار از جلوه خط پریشانی شکستاز غبار لشکر موران سلیمانی شکست
Qəzəl 1232شکوه ام آتش زبان گردیده است از خوی دوستآه اگر آبی بر این آتش نریزد روی دوست
Qəzəl 1243معنی توفیق غیر از همت مردانه چیست؟انتظار خضر بردن ای دل فرزانه چیست؟
Qəzəl 1244شمع فانوس خیال آسمان پیداست کیستشعله جواله این دودمان پیداست کیست
Qəzəl 1260پاره های دل گران بر دیده خونبار نیستجای در چشم است آن کس را که بر دل بار نیست
Qəzəl 1262افسر زرین سر آزاده را در کار نیستنقش عیب کاسه چینی است چون مودار نیست
Qəzəl 1277فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست