Qəzəl 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3590

از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3632

اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آیدریشه غم ز دل تنگ برون می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3645

درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3652

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3689

به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردددل از نظاره روی تو آب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3707

ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بنددکه ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3710

ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3714

نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3717

نشاط عالم فانی ملال می‌آردچو لاله دل سیهی رنگ آل می‌آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3723

کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3724

اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3728

ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3779

شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3785

اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3790

دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3791

ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3828

به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3830

ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3832

به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3836

زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3871

خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3884

کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3889

به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3900

فسردگان که اسیر جهان اسبابندبه چشم زنده دلان نقش پرده خوابند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3903

فسردگان که طلسم وجود نشکستندازین چه سود که چون کف به بحر پیوستند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3906

هزار نقش مخالف به کار ما کردندچها به آینه بی غبار ما کردند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq