Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید
Qəzəl 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید
Qəzəl 4431حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید
Qəzəl 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید
Qəzəl 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید
Qəzəl 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید
Qəzəl 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید
Qəzəl 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد
Qəzəl 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید
Qəzəl 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد
Qəzəl 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد
Qəzəl 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد
Qəzəl 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد
Qəzəl 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد
Qəzəl 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید
Qəzəl 4498دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
Qəzəl 4508چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد
Qəzəl 4525ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند
Qəzəl 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Qəzəl 4533جان غریب ازین جهان میل وطن نمیکندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمیکند
Qəzəl 4540خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند
Qəzəl 4557مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار
Qəzəl 4558پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟یا شده است از ناف آهوی ختن مشک آشکار
Qəzəl 4562بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار
Qəzəl 4574بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار
Qəzəl 4591گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار
Qəzəl 4609شورش دیوانه گردد از بیابان بیشترمی شود وحشت فزون چون گشت میدان بیشتر
Qəzəl 4612جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر
Qəzəl 4637از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر
Qəzəl 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیراین دکانی را که برخود چیده ای برچیده گیر