Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند
Qəzəl 2576گر نمک در باده آن کان ملاحت افکنددر میان میکشان شور قیامت افکند
Qəzəl 2587هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنندخوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند
Qəzəl 2607داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند
Qəzəl 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Qəzəl 2620ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بودگرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود
Qəzəl 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بودتا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود
Qəzəl 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Qəzəl 2665چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شودمیوه مقصود هیهات است ازو حاصل شود
Qəzəl 2671نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شودگوشه عزلت بهشتی نیست حورش کم شود
Qəzəl 2685خانهای کز نور حسن او مصفا میشودحلقه بیرون در محو تماشا میشود
Qəzəl 2687گر به این دستور قد یار رعنا میشودناله بیتابی عاشق دوبالا میشود
Qəzəl 2689عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شودکار اگر عشق است پر همکار پیدا می شود
Qəzəl 2691محنت امروز، فردا جمله راحت میشوداشک خونین آب صحرای قیامت میشود
Qəzəl 2694بعد عمری گر وصال او میسر میشودشرم پیش چشم من سد سکندر میشود
Qəzəl 2696زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر میشودچون زمین افتاد قابل دانه گوهر میشود
Qəzəl 2701دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل میشودسنگ این مینای خالی پرتو مل میشود
Qəzəl 2707جان زترک جسم چون گوهر فروزان می شودچون بخار از گل برآید ابر نیسان می شود
Qəzəl 2708زودتر دل جمع گردد چون پریشان می شودچون شود سی پاره قرآن ختم آسان می شود
Qəzəl 2712در زمستان باغ اگر از برگ عریان می شودبرگ عیش خلق افزون در زمستان می شود
Qəzəl 2727یک دل روشن نگهبان جهانی میشودعصمت یوسف حصار کاروانی میشود
Qəzəl 2737غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل میدهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل میدهد
Qəzəl 2747یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید
Qəzəl 2771روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاهدر شب تاریک باید باده روشن کشید
Qəzəl 2779چشم ما را پرده غفلت شد ابروی سفیدباز ناورد از ختا این نافه را موی سفید
Qəzəl 2783وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟حرف تلخی هم از آن شیرین زبان باید شنید
Qəzəl 2789غنی فیض از دل شب چون فقیران درنمییابدز ظلمت آنچه یابد خضر، اسکندر نمییابد
Qəzəl 2793دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد
Qəzəl 2801نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتدکه در جمعیت دلها خلل از حال من افتد
Qəzəl 2804به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتدخمارآلود از خمیازه در خمیازه می افتد