Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت
Qəzəl 1850شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت
Qəzəl 1852آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت
Qəzəl 1861رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟
Qəzəl 1867آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است
Qəzəl 1869درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است
Qəzəl 1887ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست
Qəzəl 1889آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست
Qəzəl 1892با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست
Qəzəl 1897عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست
Qəzəl 1898جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست
Qəzəl 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است
Qəzəl 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Qəzəl 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است
Qəzəl 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است
Qəzəl 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است
Qəzəl 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است
Qəzəl 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست
Qəzəl 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست
Qəzəl 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست
Qəzəl 1951دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست
Qəzəl 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است
Qəzəl 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته استبر زخم های تازه کی از بو گذشته است؟
Qəzəl 1968نقش و نگار دشمن دلهای ساده استجوهر به چشم آینه موی زیاده است
Qəzəl 1977از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده استبیرون روم که از پری این خانه پر شده است
Qəzəl 1984شیرازه طرب خط پیمانه بوده استسیلاب عقل، گریه مستانه بوده است
Qəzəl 1989نور شکوه حق ز مقابل رسیده استوقت شکست آینه دل رسیده است
Qəzəl 1997با عارض تو چهره شدن کار آینه استدولت نصیب دیده بیدار آینه است
Qəzəl 2007لبهای خشک، موجه عمان تشنگی استتبخال آتشین، گل بستان تشنگی است
Qəzəl 2009رویی کز او دلی نگشاید ندیدنی استحرفی که مغز نیست در او ناشنیدنی است