Qəzəl 1844

سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفتدو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1850

شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1852

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1861

رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1867

آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1869

درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1887

ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1889

آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1892

با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1897

عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1898

جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1906

با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1908

نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1915

نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1921

آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1923

راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1926

روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1939

شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1940

شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1942

محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1951

دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1962

بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته استبر زخم های تازه کی از بو گذشته است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1968

نقش و نگار دشمن دلهای ساده استجوهر به چشم آینه موی زیاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1977

از تیر غمزه اش دل دیوانه پر شده استبیرون روم که از پری این خانه پر شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1984

شیرازه طرب خط پیمانه بوده استسیلاب عقل، گریه مستانه بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1989

نور شکوه حق ز مقابل رسیده استوقت شکست آینه دل رسیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1997

با عارض تو چهره شدن کار آینه استدولت نصیب دیده بیدار آینه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2007

لبهای خشک، موجه عمان تشنگی استتبخال آتشین، گل بستان تشنگی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2009

رویی کز او دلی نگشاید ندیدنی استحرفی که مغز نیست در او ناشنیدنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq