Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خون ما گر سبب چهره آل است ترادر قدح ریز که چون شیر حلال است ترا
Pərakəndə şeir 495جلوهای مستانه زان گلگونقبا میخواستمزان گلستان یک نسیم آشنا میخواستم
Pərakəndə şeir 499در لباس از سینه تفسیده آهی می کشمشمع فانوسم نفس در پرده گاهی می کشم
Qəzəl 498نمک خال بود داغ تمنای تراشور لیلی است سیه خانه سودای ترا
Pərakəndə şeir 502نیست ناخن در کف و مشکلگشایی میکنمکار عالم را به این بیدست و پایی میکنم
Pərakəndə şeir 503(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟از دعای بی اثر دردسر گردون دهم)
Pərakəndə şeir 509من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟زهی دولت اگر در رهگذارش پی سپر گردم
Qəzəl 508تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را
Pərakəndə şeir 513من آن رندم که راز دل ز لوح سینه می خوانمخط جوهر ز پشت صفحه آیینه می خوانم
Pərakəndə şeir 516جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم
Pərakəndə şeir 518اگر سیاه دلم داغ لاله زار تواماگر گشاده جبینم گل بهار توام
Qəzəl 517نوخطی سلسله جنبان جنون است مراسبزه نیمرسی تشنه خون است مرا
Qəzəl 519گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرااشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا
Pərakəndə şeir 521شکار جذبه توفیق شد گریبانمدگر چه خار تواند گرفت دامانم؟
Pərakəndə şeir 522ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیمبه هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم
Qəzəl 529نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرایا ز فانوس، قباپوش توان کرد مرا
Qəzəl 533برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا
Qəzəl 534از گلستان نشود غنچه دل باز مراپنجه سرو بود چنگل شهباز مرا
Pərakəndə şeir 540چون گل پی رنگینی دستار نباشمچون آب روان تشنه رفتار نباشم
Pərakəndə şeir 544ما داغ جنون را به سویدا نفروشیمیک ناله زنجیر به دنیا نفروشیم
Pərakəndə şeir 547مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن
Qəzəl 546نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون راسنگ اطفال شود کوه و کمر مجنون را
Pərakəndə şeir 550خیره گردد دیده صبح از جلای داغ منداغ دارد مهر تابان را صفای داغ من
Qəzəl 550گر به گلزار بری آن رخ افروخته راگل به بلبل نگذارد جگرسوخته را
Qəzəl 551گریه بسیار بود نو به وجود آمده راخاک زندان بود از چرخ فرود آمده را
Pərakəndə şeir 555ز رخسار تو خونها در دل گل می توان کردنز زلفت حلقه ها در گوش سنبل می توان کردن
Qəzəl 556لب میگون تو خمار کند تقوی راچشم بیمار تو آرد به زمین عیسی را
Qəzəl 557گریه از دل نبرد کلفت روحانی راعرق شرم نشوید خط پیشانی را
Pərakəndə şeir 559نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از منخدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟
Qəzəl 564هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ماپیش خم گردن خود کج نکند شیشه ما