Qəzəl 2624

شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2639

هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2643

چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2644

می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2647

چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2648

در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون می‌رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2650

دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2651

هر کجا حرف شراب ارغوانی می روداز دهان خضر آب زندگانی می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2661

کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2666

هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2670

کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟نیست ممکن تشنگی از آب دریا کم شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2675

حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شودروی بنما تا سواد طوطیان روشن شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2690

کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟دست چون افتاد از کار این گره وا می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2705

از گلستانی که بلبل روی گردان می شودشبنم رخسار گل اشک یتیمان می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2713

دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شودچون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2714

روح چون تن‌پرور افتد عاقبت تن می‌شودآب در آهن چو لنگر کرد آهن می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2718

خانه مردم اگر از ماه روشن می شودکلبه تاریک ما از آه روشن می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2721

گر چنین چشم ترم میرآب هامون می‌شودرفته‌رفته گردبادش بید مجنون می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2722

غفلت دل از شراب ناب افزون می شودناروایی در متاع از آب افزون می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2723

اضطراب دل ز چشم روشن افزون می شودداغ مرغ بسته پر از روزن افزون می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2730

زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشودبر رخ مهمان در کاشانه می باید گشود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2733

جذبه توفیق هرکس را دل بینا دهدهر دو عالم را طلاق اول به پشت پا دهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2735

دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2739

گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2740

عارفان را نکهت سیب ذقن جان می‌دهدطفل مشرب جان برای نارپستان می‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2745

خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2746

برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2748

ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2749

باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2754

پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq