Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود
Qəzəl 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود
Qəzəl 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Qəzəl 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Qəzəl 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود
Qəzəl 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون میرودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
Qəzəl 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود
Qəzəl 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می روداز دهان خضر آب زندگانی می رود
Qəzəl 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود
Qəzəl 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود
Qəzəl 2670کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟نیست ممکن تشنگی از آب دریا کم شود
Qəzəl 2675حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شودروی بنما تا سواد طوطیان روشن شود
Qəzəl 2690کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟دست چون افتاد از کار این گره وا می شود
Qəzəl 2705از گلستانی که بلبل روی گردان می شودشبنم رخسار گل اشک یتیمان می شود
Qəzəl 2713دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شودچون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود
Qəzəl 2714روح چون تنپرور افتد عاقبت تن میشودآب در آهن چو لنگر کرد آهن میشود
Qəzəl 2718خانه مردم اگر از ماه روشن می شودکلبه تاریک ما از آه روشن می شود
Qəzəl 2721گر چنین چشم ترم میرآب هامون میشودرفتهرفته گردبادش بید مجنون میشود
Qəzəl 2722غفلت دل از شراب ناب افزون می شودناروایی در متاع از آب افزون می شود
Qəzəl 2723اضطراب دل ز چشم روشن افزون می شودداغ مرغ بسته پر از روزن افزون می شود
Qəzəl 2730زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشودبر رخ مهمان در کاشانه می باید گشود
Qəzəl 2733جذبه توفیق هرکس را دل بینا دهدهر دو عالم را طلاق اول به پشت پا دهد
Qəzəl 2735دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد
Qəzəl 2739گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد
Qəzəl 2740عارفان را نکهت سیب ذقن جان میدهدطفل مشرب جان برای نارپستان میدهد
Qəzəl 2745خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید
Qəzəl 2746برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید
Qəzəl 2748ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید
Qəzəl 2749باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید
Qəzəl 2754پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید