Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشدخطر در منزل اینجا بیشتر از راه می باشد
Qəzəl 3120خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشدکه گنج آسوده از تاراج در ویرانه می باشد
Qəzəl 3121دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمیباشددرین بستان گلی غیر از گل رعنا نمیباشد
Qəzəl 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد
Qəzəl 3129سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد
Qəzəl 3130دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشد
Qəzəl 3137بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمدعجب آبی جهان خشک را بر روی کار آمد
Qəzəl 3138در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمدزمین مرده دل را خون به جوش از لاله زار آمد
Qəzəl 3142خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمدجنون عشق موجی زد کف از دریا برون آمد
Qəzəl 3146چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداندبساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند
Qəzəl 3147نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند
Qəzəl 3149نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداندمگر رطل گران این سنگ را از جا بگرداند
Qəzəl 3150زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داندبه خود مشغول بودن را جدایی عشق می ماند
Qəzəl 3153ز بیپروایی آن بیدرد قدر ما نمیداندز خوبی شیوهای جز ناز و استغنا نمیداند
Qəzəl 3154چه شد قدر مرا گر چرخِ دونپرور نمیداند؟صدف از سادهلوحی قیمت گوهر نمیداند
Qəzəl 3157دل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمیداندچو آتش شعلهور شد آب از روغن نمیداند
Qəzəl 3159زگرمی خون من جوهر به تیغ او بسوزاندفروغ لاله من آب را در جو بسوزاند
Qəzəl 3170به دل مژگان آن ناآشنا پنهان نمی ماندکه خاری گر خلد در دست و پا پنهان نمی ماند
Qəzəl 3177کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیندزخود رم کرده آزاری زدام و دد نمی بیند
Qəzəl 3182کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟به دندان گیرد از افسوس هر ساعت زبان خود
Qəzəl 3190ز قید جسم جانهای عزیز آسان برون آیدبه خوابی یوسف بی جرم از زندان برون آید
Qəzəl 3198به قتل من چنان بیتاب آن شمشیر میآیدکه از جوهر به گوشم ناله زنجیر میآید
Qəzəl 3207کدامین آتشینسیما به این ویرانه میآید؟که از دیوار و در بوی پر پروانه میآید
Qəzəl 3216به کار سینهصافان دیده روشن نمیآیدکه نور خانه آیینه از روزن نمیآید
Qəzəl 3220تمنا از دل اهل هوس بیرون نمیآیدکه خامی از شراب نیمرس بیرون نمیآید
Qəzəl 3229مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاسایدکه از دست کشاکش رشته های جان بیاساید
Qəzəl 3230دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟به آب خضر لب کی تشنه دیدار بگشاید؟
Qəzəl 3236به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شویدبه شبنم رنگ خون از لاله خونین کفن شوید
Qəzəl 3243عشق تا هست عنان را به هوس نتوان دادچون قلم نبض به دست همه کس نتوان داد
Qəzəl 3245هرکه از گریه بیدرد اثر می طلبدهمت از مردم کوتاه نظر می طلبد