Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در سینه نهان گریه مستانه نگرددسیلاب گره در دل ویرانه نگردد
Qəzəl 4352چشم تو که پروای نظر باز نداردچون است که از سرمه نظر باز ندارد
Qəzəl 4359در سینه عشاق هوس راه ندارددر مجمر ما شعله خس راه ندارد
Qəzəl 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد
Qəzəl 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد
Qəzəl 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد
Qəzəl 4401Mey qədrini ol zahidi-biganə nə bilsin,Ömründə ələ almadı peymanə, nə bilsin.
Qəzəl 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید
Qəzəl 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرداز دل سنگ آه عاشقانه برآرد
Qəzəl 4510چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد
Qəzəl 4528هر ذره ازو در سر سودای دگر داردهر قطره ازودردل دریای دگردارد
Qəzəl 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهرهمچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر
Qəzəl 4766بی صفا از خط نگردیده است رخسارش هنوزمی توان صد رنگ گلچیدن زگلزارش هنوز
Qəzəl 4789نخست دفتر هوش و خرد درآب اندازدگر نگاه به آن چشم نیمخواب انداز
Qəzəl 4797Kimi bu gülxanaya çəkdilər, görən, yenə də?Baxır ardınca onun bir dəfə görən yenə də.
Qəzəl 4809با عشق او ز هر دو جهانیم پاکبازما از دو خانه همچو کمانیم پاکباز
Qəzəl 4815Məni tərk eyləməyib indi də divanəliyim,Daş ilə oynayıram, bax, budu tifanəliyim.
Qəzəl 4818چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز
Qəzəl 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Qəzəl 4905می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش
Qəzəl 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش
Qəzəl 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش
Qəzəl 4966رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش
Qəzəl 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش
Qəzəl 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش
Qəzəl 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش
Qəzəl 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش
Qəzəl 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش
Qəzəl 5104در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش
Qəzəl 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع