Qəzəl 4332

در سینه نهان گریه مستانه نگرددسیلاب گره در دل ویرانه نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4352

چشم تو که پروای نظر باز نداردچون است که از سرمه نظر باز ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4359

در سینه عشاق هوس راه ندارددر مجمر ما شعله خس راه ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4372

دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4375

جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4391

چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4401

Mey qədrini ol zahidi-biganə nə bilsin,Ömründə ələ almadı peymanə, nə bilsin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4436

خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4494

آتش عشق تو چون زبانه برآرداز دل سنگ آه عاشقانه برآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4510

چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4528

هر ذره ازو در سر سودای دگر داردهر قطره ازودردل دریای دگردارد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4635

تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهرهمچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4766

بی صفا از خط نگردیده است رخسارش هنوزمی توان صد رنگ گلچیدن زگلزارش هنوز

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4789

نخست دفتر هوش و خرد درآب اندازدگر نگاه به آن چشم نیمخواب انداز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4797

Kimi bu gülxanaya çəkdilər, görən, yenə də?Baxır ardınca onun bir dəfə görən yenə də.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4809

با عشق او ز هر دو جهانیم پاکبازما از دو خانه همچو کمانیم پاکباز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4815

Məni tərk eyləməyib indi də divanəliyim,Daş ilə oynayıram, bax, budu tifanəliyim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4818

چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4905

می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4953

به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4966

رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4976

حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5082

شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5083

آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5085

آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5104

در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5134

منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq