Qəzəl 6975

اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلیبازیچه ای است عشرت از رهگذار طفلی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6976

از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانیخار و خسی است پیشش اسباب زندگانی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6978

یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6981

نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6984

تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6990

پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6991

مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6992

ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6995

دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 15

(سپندی شد عقیق صبر در زیر زبان ما رابه داغ تشنگی تا چند سوزی زان لبان ما را؟)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 17

فروغ عارضت پروانه سازد شمع بالین راپر پرواز گردد چشم شوخت خواب سنگین را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 20

نگه دارد خدا آن سیمتن را از گزند ما!که اخگر در گریبان دارد آتش از سپند ما

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 21

بزم عشق است میا از در عادت به درونشیوه مردم بیگانه سلام است اینجا

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 25

تا به کی دور بود سایه ابراز سر ما؟خشک باشد لب ما چون جگر ساغر ما

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 27

چشمه حیوان ندارد آب و تاب زنده‌رودخضر و آب زندگانی، ما و آب زنده‌رود

Saib TəbriziQəsidə1 dəq
Pərakəndə şeir 36

(مردانه ازین خرقه سالوس برون آزن نیستی، از پرده ناموس برون آ)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 37

از نغمه عشاق چه ذوق اهل هوس را؟از ناله بلبل چه خبر چوب قفس را؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 38

بلبل به ثنای تو گشوده است زبان راگل غنچه به پابوس تو کرده است دهان را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 42

چنان ز ساده دلی ها رمیده ام ز کتابکه بوی خون به مشامم رسید ز سرخی باب!

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 45

(ای لعل تو جان بخش ترا ز عیسی مشربچشم تو فریبنده تر از لولی مشرب)

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 68

خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 70

آن که صد شیوه به آن چشم سخنگو داده استچه اداها که به آن گوشه ابرو داده است

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 70

شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گران‌تر کرد خوابِ ناز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 71

از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 79

از خمار خواب خوش یوسف به زندان آمده استبد نبیند هر که خواب او پریشان آمده است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 80

گل ز تیغ غمزه‌اش در خاک و خون غلتیده استچشم خورشید از غبار خط او ترسیده است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 81

آنچه می دانیش روی به خون اندوده ای استآنچه سروش می شماری تیغ زهرآلوده ای است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 82

عشق پنهانی خنک چون ناز حسن خانگی استشیوه های دلفریب عشق در دیوانگی است

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 100

با زمین‌گیری به منزل می‌رسانم خلق رادر بیابانِ طلب سنگِ نشانم خلق را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 101

فکر دنیای دنی کار خدانشناس استهر چه در دل گذرد غیر خدا وسواس است

Saib Təbrizi1 dəq