Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟که مسکن نیست بوی پیرهن با کاروان سازد
Qəzəl 3002محبت حسن را سرگرم در بیداد می سازددل چون موم را سنگین تر از فولاد می سازد
Qəzəl 3005جمالت دیده ها را مطلع انوار می سازددهانت سینه ها را مخزن اسرار می سازد
Qəzəl 3006چراغ حسن را دامان خط مستور میسازدغباری خانه آیینه را بینور میسازد
Qəzəl 3008برای رزق من گردون عبث تدبیر می سازدکه دل خوردن مرا از زندگانی سیر می سازد
Qəzəl 3010غم من عالم بیدرد را غمخواره می سازدمسیحا را علاج درد من بیچاره می سازد
Qəzəl 3011زشکر خنده لعل او روان را تازه می سازدمی گلرنگ وقت صبح جان را تازه می سازد
Qəzəl 3019مکن کاری که از جورت دل اندوهگین لرزدکه از لرزیدن من آسمانها چون زمین لرزد
Qəzəl 3023دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزدچراغ خانه ما در برون بیش از درون سوزد
Qəzəl 3030ز ماتمخانه ما نغمه عشرت کجا خیزد؟سپند از آتش ما تنگدستان بینوا خیزد
Qəzəl 3054گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزدبه خرمن گل به جیب و دامن اغیار می ریزد
Qəzəl 3076به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شدغبار خاطر باغ است هر ابری که بی نم شد
Qəzəl 3078رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شدلطافتهای عالم گرد شد سیب زنخدان شد
Qəzəl 3088دل آزاد طبعان فارغ از قید هوس باشدقبای بی گریبان را چه پروای عسس باشد؟
Qəzəl 3095چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد
Qəzəl 3096اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشدمرا امید نصرت از سپر انداختن باشد
Qəzəl 3112حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟کجا آسودگی در خانه زنبور می باشد؟
Qəzəl 3113گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشدچو نیش و نوش با هم شد زآفت دور می باشد
Qəzəl 3122بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشدگلابی بهتر از پاشیدن صحبت نمی باشد
Qəzəl 3128حصاری آدمی را به ز همواری نمیباشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمیباشد
Qəzəl 3131زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصدکه در دریای بی آرام کف ناچار می رقصد
Qəzəl 3133خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالدزبس افتاده شوخ این سبزه زیر سنگ می بالد
Qəzəl 3135به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمدزمی افروختی رخسار، آتش در وجود آمد
Qəzəl 3151زمین را وحشی رم کرده یک کف خاک می داندفضای آسمان را حلقه فتراک می داند
Qəzəl 3158زنقش آرزو دل پاک گردیدن نمی داندامل هر جا بساطی چید بر چیدن نمی داند
Qəzəl 3169سخن پوشیده در لعل لب جانان نمیمانداگرچه در عدم باشد سخن پنهان نمیماند
Qəzəl 3172سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماندچو عشق آمد دگر اندیشه خامی نمی ماند
Qəzəl 3191اگر طوفان زچشم خونفشان من برون آیدکجا از عهده خواب گران من برون آید؟
Qəzəl 3192گر از نظاره خورشید در چشم آب میآیدز روی لالهرنگش در نظر خوناب میآید
Qəzəl 3199به آیین تمام از خُم شراب صاف میآیدعجب فوج پریزادی ز کوه قاف میآید!