Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود
Qəzəl 3571مکن از بخت شکایت که وبالش میبودپای طاووس اگر چون پر و بالش میبود
Qəzəl 3574می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود
Qəzəl 3577دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود
Qəzəl 3582از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود
Qəzəl 3630گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید
Qəzəl 3635آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید
Qəzəl 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید
Qəzəl 3648در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید
Qəzəl 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید
Qəzəl 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟
Qəzəl 3689به دیده آب اگر از آفتاب میگردددل از نظاره روی تو آب میگردد
Qəzəl 3707ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Qəzəl 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد
Qəzəl 3714نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد
Qəzəl 3717نشاط عالم فانی ملال میآردچو لاله دل سیهی رنگ آل میآرد
Qəzəl 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟
Qəzəl 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟
Qəzəl 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد
Qəzəl 3737همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد
Qəzəl 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Qəzəl 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Qəzəl 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Qəzəl 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد
Qəzəl 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Qəzəl 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد
Qəzəl 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Qəzəl 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Qəzəl 3884کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند
Qəzəl 3889به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند