Qəzəl 3567

شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3571

مکن از بخت شکایت که وبالش می‌بودپای طاووس اگر چون پر و بالش می‌بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3574

می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3577

دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3630

گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3635

آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3644

نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3652

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3655

غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3689

به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردددل از نظاره روی تو آب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3707

ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بنددکه ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3710

ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3714

نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3717

نشاط عالم فانی ملال می‌آردچو لاله دل سیهی رنگ آل می‌آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3723

کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3724

اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3728

ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3737

همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3765

ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟که روزگار تو در خواب ناز می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3779

شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3790

دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3791

ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3828

به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3830

ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3836

زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3884

کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3889

به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq