Qəzəl 3286

صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3288

غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3291

تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3293

دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3306

رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟کشتی بیجگران چشم به ساحل دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3312

تشنگان حال جگر سوختگان می دانندخبر از تشنه ما ریگ بیابان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3338

کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3348

نوبهارست سرانجام زری باید کردبه خرابات ز مسجد گذری باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3349

دل چون آینه را تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3357

دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفتسایه بال هما را به قفس نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3359

تا حیا قطع نظر زان گل رخسار نکردمور خط رخنه در آن لعل شکربار نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3389

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3420

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3422

دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3437

قبله زن صفتان آینه زر باشدمرد را آینه زندان سکندر باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3441

من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشدبرق خنجر بلد راهروانش باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3446

نقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3453

داغ هر لاله که بر سینه هامون باشدمهری از محضر رسوایی مجنون باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3458

کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟حرکت لازمه قبله نما می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3460

پیچ و خم لازمه رشته جان می باشدنیست بی سلسله تا آب روان می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3465

چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3468

چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟ز استخوان چند کسی ناز طباشیر کشد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3471

سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq