Qəzəl 4636

سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیرشاهد ظلم است ازاهل عمل آثار خیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4683

ز طوطیان شکر ناب را دریغ مدارز سبز کرده خود آب رادریغ مدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4696

ترا به هرگذری هست بیقراردگرمرابجز تو درین شهر نیست یار دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4698

ربوده است مراذوق جستجوی دگربرون ز شش جهت افتاده ام به سوی دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4720

ای زلف و عارض تو ز هم دیده زیب ترخطت ز خال و خال ز خط دلفریب تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4724

نادان ز حرص درتب و تاب است بیشتردر شوره زار موج سراب است بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4728

ای زلف و خط و خال تو از هم کشنده ترمژگان ز چشم و چشم زابرو زننده تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4729

ای زلف سرکش تو ز بالا کشیده‌ترمژگان و چشم شوخ تو از هم رمیده‌تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4731

معشوق در برابر و مهتاب درنظرآید دگر چگونه مرا خواب درنظر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4732

ای هرنظر خیال ترا منزل دگروز هرنفس به کوی تو راه دل دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4742

جز گوشهٔ قناعت ازین خاکدان مگیرغیر از کنار هیچ ز اهل جهان مگیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4751

هر چند ترا دیده بدکرد زمن دوردرکنج قفس نیست زگل مرغ چمن دور

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4752

کام دل ازان چهره افروخته برگیردرهرنگهی دیده خودرا به گهر گیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4754

مطربا مهر از دهان برداربند خاموشی از زبان بردار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4762

شعله ای در مغز هست ازآتش سودا هنوزمی تراود بوی می از پنبه مینا هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4763

با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوزاز خرامش بوی گل مدهوش می گردد هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4774

دشت بیرون نامده است از ماتم مجنون هنوزداغها از لاله دارد سینه هامون هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4782

نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگزنبود بی شفق این شام غریبان هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4784

از جبینش عرق شرم روان است هنوزچشم امید به رویش نگران است هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4793

ز خط چو یار رخِ آل را کند سرسبزامید مزرع آمال را کند سرسبز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4794

ز سرو قدِ تو شد شوره زارِ امکان سبزز شمعِ سبز تو شد بختِ این شبستان سبز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4828

گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بستحفه روشندلان آیینه پاک است و بس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4832

پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بی‌زوال این است و بس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4833

یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4834

شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4835

هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرسرفته ایم از خویش بیرون از دیار ما مپرس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4841

شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوسدر شب تار بود شهد مسلم ز مگس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4842

طاق ابروی توازکون ومکان مارا بسگوشه چشم تو از ملک جهان مارا بس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4846

زپرده داری هستی است در حجاب، نفسکه درفنا زته دل کشد حباب، نفس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4853

معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq