Qəzəl 29

خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 34

گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 44

رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 46

بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشدما در این گوشه زندان و بهار آمده باشد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 48

خوابم آشفت و سر خفته به دامان آمدخواب دیدم که خیال تو به مهمان آمد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 53

بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 54

نوجوانان وطن بستر به خاک و خون گرفتندتا که در بر شاهد آزادی و قانون گرفتند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 55

روشنانی که به تاریکی شب گردانندشمع در پرده و پروانه سر‌گردانند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

شب‌ها به کنج خلوتم آواز می‌دهندکای خفته گنج خلوتیان باز می‌دهند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 61

یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 62

اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 75

دامن مکش به ناز که هجران کشیده‌امنازم بکش که ناز رقیبان کشیده‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 79

چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردمچو درمانم نبخشیدی، به دردِ خویش خو کردم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 80

ماهم آمد به در خانه و در خانه نبودمخانه گوئی به سرم ریخت چو این قصه شنودم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 84

دل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمگه از زمین و گه از آسمان سراغ تو گیرم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 85

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمی‌شوی که ببینی چه می‌کشم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 90

از همه سوی جهان جلوه او می‌بینمجلوه اوست جهان کز همه سو می‌بینم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 91

چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 102

نیما غم دل گو که غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 107

آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنیا حریفی نشود رام چه خواهد بودن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 108

ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبله‌نما کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 112

کس نیست در این گوشه فراموش‌تر از منوز گوشه‌نشینان تو خاموش‌تر از من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

یادم نکرد و شاد حریفی که یاد از اویادش بخیر گرچه دلم نیست شاد از او

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 128

هردم چو توپ می‌زندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 130

شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردیسحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq